டிஜிட்டல் சுதந்திரம் குறித்து எழும் கேள்விகள்
இலங்கையில் ஊடகத்துறையை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கும் தொழில்முறை தரநிலைகளை மேம்படுத்துவதற்கும் முன்மொழியப்பட்டுள்ள “Chartered Institute of Media Professionals of Sri Lanka” சட்டமூலம் தற்போது ஊடகச் சுதந்திரம், தொழில்முறை சுயாதீனம் மற்றும் டிஜிட்டல் கருத்துச் சுதந்திரம் தொடர்பான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
2026 ஜூன் 5ஆம் திகதி இந்த சட்டமூலம் அரச வர்த்தமானியின் துணை ஆவணமாக வெளியிடப்பட்டது. பின்னர், ஜூலை 22ஆம் திகதி அது நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.
அரசாங்கத்தின் முன்மொழிவின்படி, புதிய நிறுவனம் ஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் ஊடகத்துறையினருக்கான தொழில்முறை தரநிலைகள், பயிற்சி, கல்வி, ஆய்வு மற்றும் ஒழுக்கநெறிகளை மேம்படுத்தும் நோக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது.
ஆனால், இந்த நிறுவனத்திற்கு வழங்கப்படவுள்ள அதிகாரங்கள் மற்றும் அதன் ஆரம்ப நிர்வாக அமைப்பு குறித்து சில ஊடக மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் கவலை வெளியிட்டுள்ளன.
சட்டமூலம் உண்மையில் என்ன முன்மொழிகிறது?
முன்மொழியப்பட்ட சட்டத்தின் கீழ், Chartered Institute of Media Professionals of Sri Lanka என்ற சட்டரீதியான நிறுவனம் உருவாக்கப்பட உள்ளது.
இந்த நிறுவனம் ஊடகத்துறையில் தொழில்முறை தரநிலைகளை அறிமுகப்படுத்துதல், உறுப்பினர்களைப் பதிவு செய்தல், பயிற்சிகளை வழங்குதல், பரீட்சைகள் நடத்துதல், ஆய்வுகளை ஊக்குவித்தல் மற்றும் தொழில்முறை ஒழுக்கத்தைப் பேணுதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு பணிகளை மேற்கொள்ளும்.
மேலும், ஊடகத்துறையில் பணியாற்றும் பல்வேறு பிரிவினரும் “media professionals” என்ற பரந்த வரையறைக்குள் கொண்டுவரப்படுகின்றனர். இதில் ஊடகவியலாளர்கள் மட்டுமன்றி எழுத்தாளர்கள், ஆசிரியர்கள், பதிப்பாளர்கள், ஒளிபரப்பாளர்கள், வழங்குநர்கள், உள்ளடக்க உருவாக்குநர்கள், ஊடகக் கல்வியாளர்கள், ஆய்வாளர்கள், தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள் மற்றும் கேமரா பணியாளர்களும் அடங்குகின்றனர்.
இதன் காரணமாக, இந்த சட்டமூலம் பாரம்பரிய அச்சு மற்றும் தொலைக்காட்சி ஊடகங்களைத் தாண்டி, நவீன டிஜிட்டல் ஊடகச் சூழலுடனும் தொடர்புடையதாக மாறுகிறது.
இடைக்கால சபை குறித்து ஏன் கேள்விகள் எழுகின்றன?
சட்டமூலத்தின் பிரிவு 5(4) கீழ், நிரந்தர நிர்வாக சபை உருவாக்கப்படும் வரை ஒரு இடைக்கால சபையை அமைச்சர் நியமிக்க வேண்டும்.
அந்த இடைக்கால சபையில் அமைச்சின் செயலாளர் மற்றும் ஊடகத்துறையில் குறைந்தது 20 ஆண்டுகள் அனுபவமுள்ள ஆறு பேர் இடம்பெறுவர். இந்த ஆறு பேரும் அமைச்சின் செயலாளரால் பரிந்துரைக்கப்படுவார்கள்.
மேலும், இந்த இடைக்கால சபைக்கு நிறுவனத்தின் ஆரம்ப உறுப்பினர் தேர்வு மற்றும் நிரந்தர சபைக்கான உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் விதிமுறைகளை உருவாக்கும் அதிகாரமும் வழங்கப்படுகிறது.
இதுவே விமர்சகர்களின் முக்கிய கவலைகளில் ஒன்றாக உள்ளது.
ஒரு தொழில்முறை ஊடக நிறுவனம் உருவாக்கப்படும்போது அதன் ஆரம்ப கட்ட நிர்வாகத்தை அரசாங்கத்துடன் நேரடியாக தொடர்புடைய அதிகாரிகள் நியமிப்பது, அதன் எதிர்கால சுயாதீனத்துக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துமா? என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது.
“தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேடு” என்றால் என்ன?
மற்றொரு முக்கிய விவாதம் சட்டமூலத்தின் ஒழுக்காற்று விதிகள் தொடர்பானதாகும்.
பிரிவு 23 இன் படி, உறுப்பினர் ஒருவருக்கு எதிரான “professional misconduct” தொடர்பான விசாரணையை ஒழுக்காற்றுக் குழு மேற்கொள்ள முடியும்.
ஆனால் முக்கியமான விடயம் என்னவெனில், “professional misconduct” என்பதற்கான உள்ளடக்கம் சட்டமூலத்திலேயே முழுமையாக வரையறுக்கப்படவில்லை. அது சபையால் உருவாக்கப்படும் விதிகளின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படும் என சட்டமூலம் குறிப்பிடுகிறது.
விசாரணையில் ஒருவர் தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேட்டில் ஈடுபட்டதாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டால், எச்சரிக்கை, கண்டனம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு இடைநீக்கம் அல்லது உறுப்பினர் தகுதி நீக்கம் போன்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படலாம்.
இதனால், “தொழில்முறை ஒழுக்கத்தைப் பாதுகாப்பது” மற்றும் “ஊடகச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பது” ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையில் சரியான சமநிலை எவ்வாறு ஏற்படுத்தப்படும்? என்ற கேள்வி முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
CSMD முன்வைக்கும் கவலை என்ன?
இந்த சட்டமூலம் தொடர்பாக Collective for Social Media Declaration (CSMD) கடுமையான கவலை வெளியிட்டுள்ளது.
அந்த அமைப்பு, சட்டமூலத்தின் தற்போதைய வடிவம் நடைமுறைக்கு வந்தால் டிஜிட்டல் குடிமை வெளி மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்தில் எதிர்மறையான தாக்கம் ஏற்படக்கூடும் என எச்சரித்துள்ளது. குறிப்பாக, ஆரம்ப நிர்வாகத்தில் அரசாங்கத்தின் பங்கு மற்றும் தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேட்டின் வரையறை தொடர்பான அதிகாரங்கள் குறித்து அது கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
CSMD மட்டும் அல்லாமல், இலங்கையின் ஊடகத் துறையிலும் இந்த சட்டமூலம் தொடர்பாக விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன. இலங்கை Working Journalists’ Association கூட சட்டமூலத்தை மீளப் பெறுமாறு கோரியுள்ளது.
ஆனால் சட்டமூலத்தின் நோக்கம் முழுவதும் கட்டுப்பாடா?
இங்கு ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
சட்டமூலம் அரசாங்கத்தின் பார்வையில் ஊடகச் சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்காக மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டதாக அதிகாரப்பூர்வமாக கூறப்படவில்லை.
அதன் முக்கிய நோக்கங்களில் ஊடகத்துறையின் தொழில்முறை தரத்தை உயர்த்துதல், பயிற்சி மற்றும் கல்வியை மேம்படுத்துதல், ஆய்வுகளை ஊக்குவித்தல் மற்றும் தொழில்முறை ஒழுக்கநெறிகளை உருவாக்குதல் ஆகியவை அடங்குகின்றன.
உண்மையில், ஊடகத்துறையில் தவறான தகவல், பொறுப்பற்ற செய்தியிடல், தொழில்முறை தரநிலைகள் மற்றும் ஊடகவியலாளர்களுக்கான பயிற்சி போன்ற பிரச்சினைகள் குறித்து நீண்டகாலமாக விவாதங்கள் இடம்பெற்று வருகின்றன.
எனவே, ஊடகத்துறைக்கு தொழில்முறை தரநிலைகள் தேவையா? என்ற கேள்விக்கு பதில் பெரும்பாலும் “ஆம்” என்பதாக இருக்கலாம்.
ஆனால் அதைவிட முக்கியமான கேள்வி:
அந்த தரநிலைகளை யார் உருவாக்குவார்கள்? அவற்றை யார் அமல்படுத்துவார்கள்? விமர்சன ஊடகச் செயல்பாட்டுக்கும் தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேட்டுக்கும் இடையிலான எல்லையை யார் தீர்மானிப்பார்கள்?
என்பதே ஆகும்.
டிஜிட்டல் காலத்தில் இந்த விவாதம் ஏன் முக்கியம்?
இன்றைய ஊடகச் சூழல் பாரம்பரிய செய்தித்தாள்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களுடன் மட்டும் முடிவடைவதில்லை.
YouTube, Facebook, TikTok மற்றும் பிற டிஜிட்டல் தளங்கள் வழியாக பொதுமக்களும் செய்திகளை உருவாக்கி பகிர்ந்து வருகின்றனர்.
இந்த மாற்றத்தின் பின்னணியில், “media professional” என்ற சட்ட வரையறை எவ்வாறு நடைமுறையில் பயன்படுத்தப்படும் என்பது எதிர்காலத்தில் முக்கியமானதாக இருக்கலாம்.
ஒரு தனிநபர் டிஜிட்டல் தளத்தில் பொதுநலன் சார்ந்த செய்தியை வெளியிட்டால், அவர் எந்த சூழலில் இந்த சட்டத்தின் கீழ் வரும்?
ஒரு ஊடகவியலாளர் அரசாங்கத்தின் கொள்கையை கடுமையாக விமர்சித்தால், அது செய்தியியல் விமர்சனமா அல்லது தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேடா?
இத்தகைய கேள்விகளுக்கு தெளிவான சட்ட மற்றும் நடைமுறை பாதுகாப்புகள் அவசியமாகின்றன.
இலங்கைக்கு தேவையானது என்ன?
ஊடகத்துறையில் தொழில்முறை தரநிலைகள் உருவாக்கப்படுவதில் தவறு இல்லை.
ஆனால் அந்த அமைப்பு அரசாங்கத்தை விமர்சிக்கும் ஊடகங்களையும், அரசாங்கத்தை ஆதரிக்கும் ஊடகங்களையும் ஒரே அளவுகோலில் நடத்தக்கூடிய சுயாதீனமான கட்டமைப்பாக இருக்க வேண்டும்.
அதற்காக,
- தொழில்முறை ஒழுக்கக்கேட்டின் வரையறை தெளிவாக இருக்க வேண்டும்;
- பொதுநலன் சார்ந்த விமர்சனத்திற்கு பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும்;
- நிறுவனத்தின் நிர்வாக சுயாதீனம் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்;
- அரசியல் தலையீட்டுக்கு எதிரான பாதுகாப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்;
- உறுப்பினர் தண்டனை தொடர்பாக நியாயமான மேல்முறையீட்டு நடைமுறை இருக்க வேண்டும்;
- டிஜிட்டல் உள்ளடக்க உருவாக்குநர்களின் உரிமைகள் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும்.
இவை அனைத்தும் சட்டமூலத்தின் எதிர்கால விவாதத்தில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய முக்கிய அம்சங்களாகும்.
அடுத்த கட்டம் என்ன?
இந்த சட்டமூலம் தற்போது இலங்கையின் சட்டமன்ற செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. எனவே, அது இறுதியாக எந்த வடிவத்தில் சட்டமாகும் என்பதைப் பொறுத்தே அதன் நடைமுறை தாக்கத்தை மதிப்பிட முடியும்.
இதனால், “இந்த சட்டமூலம் ஊடகச் சுதந்திரத்தை நிச்சயமாக அழித்துவிடும்” என்று முன்கூட்டியே முடிவு செய்வதும் சரியல்ல.
அதே நேரத்தில், ஆரம்ப நிர்வாகத்தில் அரசாங்கத்தின் பங்கு, பரந்த “media professional” வரையறை மற்றும் “professional misconduct” தொடர்பான விதிகள் குறித்து எழுப்பப்படும் கேள்விகளை புறக்கணிப்பதும் சரியல்ல.
இலங்கைக்கு தொழில்முறை ஊடகம் தேவை.
அதே நேரத்தில், அரசாங்கத்தை கேள்வி கேட்கக்கூடிய சுயாதீன ஊடகமும் தேவை.
இந்த இரண்டையும் சமநிலைப்படுத்துவதே புதிய சட்டமூலத்தின் உண்மையான சோதனையாக இருக்கும்.
KVC Media பார்வை: ஊடகத் தரத்தை உயர்த்தும் எந்த முயற்சியும் வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் ஊடகத் தொழில்முறையை வலுப்படுத்தும் சட்டம், கருத்துச் சுதந்திரத்தையும் ஆசிரியர் சுயாதீனத்தையும் பலவீனப்படுத்தாத வகையில் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
Abdul Razak M. Muzammil is Founder and Editor-in-Chief of KVC Media. View author profile