கொழும்பு: அடுத்த ஆண்டு வெளிநாட்டுக் கடன்களைப் பெறாமல் உள்நாட்டு நிதியைப் பயன்படுத்தி மூன்று புதிய விரைவுச்சாலைகளை நிர்மாணிக்க அரசாங்கம் திட்டமிட்டுள்ள நிலையில், அந்தத் திட்டத்தின் உண்மையான வெளிநாட்டு நாணயச் செலவு மற்றும் நிதிச் சுமை குறித்து சர்வஜன பலய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திலித் ஜயவீர கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.
அரசாங்கம் ரூபாயில் ஒப்பந்ததாரர்களுக்கு பணம் செலுத்தினாலும், விரைவுச்சாலை நிர்மாணத்துக்குத் தேவையான பல பொருட்கள், இயந்திரங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப உபகரணங்கள் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதால், இந்தத் திட்டங்களை “டொலர் இல்லாத திட்டங்கள்” எனக் கருத முடியாது என அவர் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார்.
2027இல் மூன்று விரைவுச்சாலைகள்
ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க அண்மையில் 2027ஆம் ஆண்டு மூன்று முக்கிய விரைவுச்சாலைத் திட்டங்களின் பணிகளை ஆரம்பிக்க எதிர்பார்ப்பதாக தெரிவித்துள்ளார்.
அவற்றில் கலகெதர–ரம்புக்கனை, இங்கிரிய–பதுக்க மற்றும் குருணாகல்–கலேவெல பகுதிகள் அடங்குவதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டங்களுக்கு வெளிநாட்டுக் கடன்களைப் பெறாமல் திறைசேரி நிதியைப் பயன்படுத்த அரசாங்கம் திட்டமிட்டுள்ளதாக ஜனாதிபதி கூறியுள்ளார்.
இதேவேளை, 2027ஆம் ஆண்டுக்கான அரசாங்கத்தின் மொத்த மூலதனச் செலவு சுமார் ரூ.2 டிரில்லியன் ஆக இருக்கும் என ஜனாதிபதி முன்னதாக அறிவித்திருந்தார்.
முக்கியமாக, இந்த ரூ.2 டிரில்லியன் முழுவதும் விரைவுச்சாலைகளுக்கான நிதி அல்ல என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.
‘உள்நாட்டு நிதி’ என்றால் என்ன?
திலித் ஜயவீரவின் முக்கிய வாதம், “உள்நாட்டு நிதி” என்பது அரசாங்கத்துக்கு இலவசமாகக் கிடைக்கும் பணம் அல்ல என்பதாகும்.
அது பிரதானமாக,
- அரசாங்கம் வசூலிக்கும் வரிகள்,
- உள்நாட்டு சந்தையில் பெறப்படும் கடன்கள்,
- அரசாங்கத்தின் பிற உள்நாட்டு வருவாய்கள்
ஆகியவற்றிலிருந்து கிடைக்கிறது என அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
எனவே, மிகப்பெரிய உட்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு உள்நாட்டு நிதியைப் பயன்படுத்தினாலும், அதற்கான நிதிச் செலவு அரசாங்கத்தின் ஒட்டுமொத்த வரவு–செலவுத் திட்டத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பது அவரது வாதமாகும்.
அரசாங்கத்தின் நிதி இடவசதி குறித்து கேள்வி
2027ஆம் ஆண்டில் அரசாங்க வருவாய் சுமார் ரூ.5.8 டிரில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளதாகவும், அதில் பெருமளவு தொகை வட்டி செலுத்துதல் மற்றும் மீளச் செலவுகளுக்குச் செல்லும் எனவும் திலித் ஜயவீர தெரிவித்துள்ளார்.
அவரது அறிக்கையின்படி, சுமார் ரூ.2.64 டிரில்லியன் வட்டி செலுத்துதலுக்கும், சுமார் ரூ.3.39 டிரில்லியன் சம்பளம், ஓய்வூதியம், மானியங்கள் உள்ளிட்ட மீளச் செலவுகளுக்கும் தேவைப்படும்.
இந்தக் கணக்குகளின் அடிப்படையில், புதிய பெரிய மூலதனத் திட்டங்களுக்கு எவ்வளவு நிதி உண்மையில் கிடைக்கும் என்பது குறித்து அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.
எனினும், இவை திலித் ஜயவீர தனது அறிக்கையில் முன்வைத்துள்ள கணக்குகள் மற்றும் விளக்கங்கள் என்பதை வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும்.
IMF கட்டுப்பாடுகளும் முக்கியம்
இலங்கை தற்போது சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) விரிவாக்கப்பட்ட நிதி வசதி திட்டத்தின் கீழ் பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுத்து வருகிறது.
IMF-ன் 2026 மே மாத மதிப்பீட்டின்படி, 2027ஆம் ஆண்டு முதல் இலங்கை GDP-யில் 2.3% முதன்மை உபரியை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. 2028ஆம் ஆண்டிலும் இதே 2.3% இலக்கு தொடர்கிறது.
இதன் பொருள், அரசாங்கம் ஒருபுறம் அபிவிருத்தி முதலீடுகளை அதிகரிக்க முயற்சிக்கும் அதேவேளை, மறுபுறம் அரச நிதி ஒழுக்கத்தையும் பேண வேண்டிய சூழலில் உள்ளது.
இதனால்தான் பெரிய உட்கட்டமைப்பு திட்டங்களின் மொத்த செலவு, காலவரிசை மற்றும் நிதி ஆதாரம் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
ரூபாயில் செலுத்தினாலும் டொலர் தேவைப்படுமா?
திலித் ஜயவீரவின் மற்றொரு முக்கிய வாதம் இதுவாகும்.
ஒரு விரைவுச்சாலை ஒப்பந்தத்திற்கு அரசாங்கம் ரூபாயில் பணம் செலுத்தினாலும், அந்தத் திட்டத்தில் பயன்படுத்தப்படும் பல்வேறு பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் பின்னணியில் வெளிநாட்டு நாணயச் செலவு இருக்கலாம்.
உதாரணமாக,
எஃகு, பிடுமின், எரிபொருள், கனரக இயந்திரங்கள், வாகனங்கள், டயர்கள், உதிரிப் பாகங்கள், மசகு எண்ணெய்கள், மின்சார மற்றும் மின்னணு உபகரணங்கள், போக்குவரத்து கட்டுப்பாட்டு மற்றும் கட்டண வசூல் அமைப்புகள் போன்றவை நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கலாம்.
உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் சீமெந்து மற்றும் கொங்கிரீட்டுக்கும் வெளிநாட்டு நாணயச் செலவு இருக்கக்கூடும் என அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
இதனால், “வெளிநாட்டுக் கடன் இல்லை” என்பது “வெளிநாட்டு நாணயத் தேவை இல்லை” என்று அர்த்தமல்ல என்பதே அவரது அடிப்படை வாதமாகும்.
ரூ.2 டிரில்லியன் திட்டத்துக்கு US$6 பில்லியன் தேவையா?
திலித் ஜயவீர தனது அறிக்கையில், நேரடி இறக்குமதிகள், உள்நாட்டு உற்பத்தியில் மறைந்திருக்கும் இறக்குமதி செலவுகள், இயந்திர பராமரிப்பு, வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களுக்கான செலவுகள் மற்றும் கூடுதல் இறக்குமதி தேவை ஆகியவற்றைக் கணக்கிட்டால், திட்டச் செலவில் சுமார் 90% வரை வெளிநாட்டு நாணய வெளிப்பாடு இருக்கக்கூடும் எனக் கூறியுள்ளார்.
அந்தக் கணக்கீட்டின் அடிப்படையில், ரூ.2 டிரில்லியன் அளவிலான செலவு சுமார் US$6 பில்லியன் அளவிலான வெளிநாட்டு நாணயத் தேவையை உருவாக்கக்கூடும் என அவர் எச்சரித்துள்ளார்.
ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கியமான தெளிவு அவசியம்:
இந்த US$6 பில்லியன் என்பது அரசாங்கம் அல்லது IMF வெளியிட்ட அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பீடு அல்ல; திலித் ஜயவீர முன்வைத்துள்ள அரசியல்–பொருளாதார மதிப்பீடு.
மேலும், ரூ.2 டிரில்லியன் என்பது 2027ஆம் ஆண்டின் மொத்த மூலதனச் செலவுக்கான இலக்கு என்பதால், அதை மூன்று விரைவுச்சாலைகளின் மொத்தச் செலவாக எடுத்துக்கொள்வது தவறாகும்.
2028இல் இலங்கைக்கு ஏன் கூடுதல் அழுத்தம்?
IMF-ன் தற்போதைய கணிப்புகளின்படி, இலங்கையின் மொத்த அதிகாரப்பூர்வ வெளிநாட்டு நாணய கையிருப்பு 2026 இறுதியில் சுமார் US$8.65 பில்லியன், 2027இல் US$11.78 பில்லியன், 2028இல் சுமார் US$13.94 பில்லியன் என உயர வேண்டும்.
அதே நேரத்தில், 2028ஆம் ஆண்டிலும் 2.3% GDP முதன்மை உபரியை இலங்கை பராமரிக்க வேண்டும் என IMF கணித்துள்ளது.
இதனால், இலங்கைக்கு ஒரே நேரத்தில்,
- வெளிநாட்டு நாணய கையிருப்பை அதிகரித்தல்,
- வெளிநாட்டுக் கடன் சேவையை மேற்கொள்ளுதல்,
- IMF நிதி இலக்குகளைப் பேணுதல்,
- பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான முதலீடுகளைத் தொடருதல்
என்ற பல்வேறு பொறுப்புகள் உள்ளன.
விரைவுச்சாலைகள் தேவையில்லையா?
திலித் ஜயவீர தனது அறிக்கையில் விரைவுச்சாலை அபிவிருத்திக்கு எதிரான நிலைப்பாடு தன்னுடையது அல்ல என வலியுறுத்தியுள்ளார்.
இலங்கைக்கு சிறந்த போக்குவரத்து உட்கட்டமைப்பு தேவைப்படுவதாக ஏற்றுக்கொள்ளும் அவர், திட்டங்களின் முன்னுரிமை, காலவரிசை மற்றும் அவற்றுக்குத் தேவையான வெளிநாட்டு நாணயத்தை உருவாக்கும் பொருளாதாரத் திட்டம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும் எனக் கோருகிறார்.
இது முக்கியமான விவாதமாகும்.
ஏனெனில் விரைவுச்சாலைகள் பயண நேரத்தைக் குறைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தொழில், விவசாயம், சுற்றுலா, துறைமுகங்கள் மற்றும் பிராந்திய வர்த்தக இணைப்புகளையும் மேம்படுத்தக்கூடியவை.
அதேநேரம், அவற்றின் முதலீடு பொருளாதாரத்தில் உண்மையான உற்பத்தித்திறன் மற்றும் வருவாயை உருவாக்குகிறதா என்பதும் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.
ஏற்கனவே நடைபெறும் விரைவுச்சாலை முதலீடுகளும் உள்ளன
இலங்கையின் விரைவுச்சாலை வலையமைப்பு ஏற்கனவே விரிவடைந்து வருகிறது.
அரசாங்கத் தகவலின்படி, கடவத்தை–மீரிகம மத்திய விரைவுச்சாலை பகுதி மற்றும் பொத்துஹெர–கலேகெதர பகுதி உள்ளிட்ட சில திட்டங்கள் 2027–2028 காலப்பகுதியில் திறக்கப்பட உள்ளன.
2026 வரவு–செலவுத் திட்டத்தில், பொத்துஹெர–ரம்புக்கனை பகுதியைத் தொடர்ந்து ரம்புக்கனை–கலேகெதர பகுதியை உள்நாட்டு நிதியைப் பயன்படுத்தி ஆரம்பிப்பதற்கும் நிதி ஒதுக்கீடு முன்மொழியப்பட்டிருந்தது.
இதனால், தற்போதைய விவாதம் “விரைவுச்சாலைகள் வேண்டுமா வேண்டாமா?” என்ற கேள்வியை விட, “எந்த திட்டங்களை முதலில் செய்வது, எவ்வாறு நிதியளிப்பது, அதன் வெளிநாட்டு நாணய தாக்கம் என்ன?” என்ற கேள்வியாக மாறுகிறது.
அரசாங்கம் வெளியிட வேண்டிய முக்கிய தகவல்கள்
திலித் ஜயவீர, இந்தத் திட்டங்கள் குறித்து நாடாளுமன்றத்திற்கும் பொதுமக்களுக்கும் விரிவான தகவல்களை வழங்குமாறு கோரியுள்ளார்.
குறிப்பாக ஒவ்வொரு விரைவுச்சாலைக்கும்,
- மொத்த மதிப்பிடப்பட்ட செலவு,
- வருடாந்த திறைசேரி ஒதுக்கீடு,
- கட்டுமான காலவரிசை,
- நேரடி இறக்குமதி செலவு,
- மறைமுக வெளிநாட்டு நாணயத் தேவை,
- தேவையான டொலர்களின் ஆதாரம்,
- IMF நிதி இலக்குகளுடன் அதன் தொடர்பு,
- எதிர்கால பராமரிப்பு செலவு
ஆகியவை வெளிப்படையாக வெளியிடப்பட வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.
KVC Media பார்வை
இலங்கைக்கு நவீன போக்குவரத்து உட்கட்டமைப்பு அவசியம். ஆனால் நாட்டின் பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து முழுமையாக மீண்டு வராத நிலையில், “பணம் எங்கிருந்து வருகிறது?” என்பதுடன் “அந்தப் பணம் பொருளாதாரத்தில் எவ்வளவு வெளிநாட்டு நாணயத் தேவையை உருவாக்குகிறது?” என்ற கேள்வியும் கேட்கப்பட வேண்டும்.
“உள்நாட்டு நிதி” என்ற சொல் அரசாங்கத்தின் பார்வையில் வெளிநாட்டுக் கடனைத் தவிர்ப்பதைக் குறிக்கலாம். ஆனால் திட்டத்துக்குத் தேவையான இயந்திரங்கள், எரிபொருள், மூலப்பொருட்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்கள் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருந்தால், அதன் பின்னணியில் டொலர் தேவை தொடரும்.
அதேவேளை, திலித் ஜயவீர முன்வைத்துள்ள 90% வெளிநாட்டு நாணய வெளிப்பாடு மற்றும் US$6 பில்லியன் தேவை போன்ற எண்ணிக்கைகள் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்க அல்லது IMF கணக்குகள் அல்ல என்பதை பொதுமக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
எனவே, இந்த விவாதத்திற்கு சிறந்த தீர்வு அரசியல் குற்றச்சாட்டுகள் அல்ல — ஒவ்வொரு விரைவுச்சாலைத் திட்டத்திற்குமான முழுமையான செலவு, நிதி ஆதாரம், வெளிநாட்டு நாணயத் தாக்கம் மற்றும் எதிர்பார்க்கப்படும் பொருளாதார பலன் ஆகியவற்றை அரசாங்கம் வெளிப்படையாக வெளியிடுவதாகும்.
விரைவுச்சாலைகள் நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு கருவியாக இருக்க வேண்டும்; அவை மீண்டும் ஒரு புதிய நிதிச் சுமையாக மாறாத வகையில் திட்டமிடப்பட வேண்டும்.
Abdul Razak M. Muzammil is Founder and Editor-in-Chief of KVC Media. View author profile